|
Regisseur Rachid Bouchareb ergerde zich aan het feit dat het trieste lot van deze Afrikanen decennia lang werd weggelaten uit de Franse geschiedschrijving. Hij besloot tot het maken van 'Indigènes' om de wereld, en Frankrijk in het bijzonder, te wijzen op het onrecht dat de Maghrebveteranen was aangedaan. In 'Indigènes' trekken we vanaf 1943 mee met een groepje jongemannen van Algerije via Italië naar Frankrijk. We zien ze vechten in het Franse leger, de Franse vlag planten en het Franse volkslied zingen. En al die tijd worden de 'indigènes' als tweederangs burgers behandeld. Veel wordt hen onthouden, verlof, promoties en zelfs verse tomaten. Het meest schrijnende beeld komt aan het slot, als duidelijk wordt dat Frankrijk in de jaren na de oorlog, toen de koloniën onafhankelijk werden, stopte met het betalen van de pensioenen van de Afrikaanse soldaten. Later bleek dat Bouchareb in ieder geval voor een deel zijn doel heeft bereikt. Na het zien van 'Indigènes' heeft president Chirac toegezegd dat alle pensioenen met terugwerkende kracht zullen worden uitbetaald. Dat is een groot politiek succes voor de filmmaker. Gelukkig heeft zijn frustratie niet alleen geresulteerd in een politiek pamflet, maar ook in een spannende film met uitstekend spel van de acteurs. Dit leverde de hoofdrolspelers op het filmfestival van Cannes gezamenlijk de prijs op voor de beste acteur.
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
© 1999-2010 Stichting Filmhuis Winterswijk |
|