 | 
 |
|
13-01-2009
El Orfanato
Juan Antonio Bayona
Mexico/Spanje, 2007
Kleur, 110 minuten |
| 
|
|
20-01-2009
Il y a longtemps que je t'aime
Philippe Claudel
Frankrijk, 2008
Kleur, 115 minuten |
| 
|
|
Kinderfilm
24-01-2009
African Bambi
Alan Miller
USA, 2007
Kleur, 77 minuten |
| 
|
|
27-01-2009
Be kind rewind
Michel Gondry
USA, 2008
Kleur, 101 minuten |
| 
|
|
03-02-2009
La graine et le mulet
Abdellatif Kechiche
Frankrijk, 2007
Kleur, 153 minuten |
| 
|
|
10-02-2009
Into the Wild
Sean Penn
USA, 2007
Kleur, 140 minuten |
| 
|
|
25-11-2008
Happy-go-lucky
Mike Leigh
Engeland, 2008
Kleur, 118 minuten |
| 
|
|
02-12-2008
Empties (Vratné Lahve)
Jan Sverák
Tsjechië, 2007
Kleur, 100 minuten |
| 
|
|
09-12-2008
In Bruges
Martin McDonagh
Engeland, 2008
Kleur, 107 minuten |
| 
|
|
16-12-2008
Lars and the Real Girl
Craig Gillespie
USA, 2007
Kleur, 107 minuten |
| 
|
|
06-01-2009
Keane
Lodge Kerrigan
USA, 2004
Kleur, 100 minuten |
|
In Bruges |
Martin McDonagh |
09-12-2008, 21:00 uur |
Inwoners van Giethoorn zullen er niet blij mee zijn, maar ook het Belgische Brugge gaat prat op het predicaat "Venetië van het Noorden". Huurmoordenaar Ray, een van de hoofdpersonen van 'In Bruges', is echter niet onder de indruk van het charmante stadje. "If I'd grown up on a farm and was retarded, Bruges might impress me", luidt zijn sympathieke oordeel.
Ken, zijn oudere vakbroeder, probeert juist opgewekt de toerist uit te hangen. Beiden zijn niet zomaar in Brugge. Hun baas heeft ze erheen gestuurd om een tijdje onder te duiken. Ray heeft namelijk zijn eerste klus als huurmoordenaar gruwelijk verprutst.
Ze doden de tijd met sight seeing (zeer tegen de zin van Ray) en politiek compleet incorrecte en — wellicht mede daardoor — uiterst vermakelijke dialogen. Werkelijk alles en iedereen krijgt er genadeloos van langs in 'In Bruges'. Dikke mensen, kleine mensen, Belgen, Amerikanen, allemaal krijgen ze een oplawaai door de beledigende, zwarte humor waarmee regisseur en scenarioschrijver Martin McDonagh rijkelijk strooit.
 
Met name Colin Farrell bewijst zijn komisch talent. Als de charmant-naïeve Ray neemt hij de beste grappen voor zijn rekening. Maar ondertussen wordt hij meer en meer verteerd door schuldgevoelens. Als Ken dan ook nog eens via de telefoon met een onmogelijke opdracht wordt opgezadeld, raakt het verhaal in een stroomversnelling.
Er volgen nog een paar verrassende wendingen, terwijl de prachtige plaatjes van de stad ervoor zorgen dat "fucking Bruges" steeds minder een "shithole" wordt. Natuurlijk vloeit er bloed en vallen er doden te betreuren, maar door de heerlijke dialogen en het intelligente scenario ga je met het gevoel naar huis een heel bijzondere, meeslepende film te hebben gezien.
Engeland, 2008
Kleur, 107 minuten
|
|
|
