|
De Deense regisseuse en scenariste Lone Scherfig verbindt de levens van een aantal ploeteraars in een uithoek van Denemarken op uiterst eenvoudige manier. Zij ontmoeten elkaar iedere week op Italiaanse les. Daar valt de pas gearriveerde invalpastoor voor het onhandige, muizige bakkersmeisje dat met haar vreselijke vader samenwoont. De narrige restauranthouder die fan is van Juventus laat er zijn oog vallen op een kapster met een alcoholische moeder. En de goedmoedige vriend van de restauranthouder, die vreest dat hij impotent is, verklaart tijdens de les zijn liefde aan de Italiaanse keukenhulp. Veel heeft het niet om het lijf, maar het schaamteloos romantische 'Italian for beginners' sleepte niettemin de ene na de andere prijs in de wacht, van een Zilveren Beer in Berlijn tot een nominatie voor de Europese filmprijs in Parijs. Dat is vooral te danken aan de improviserende acteurs, die de ruimte benutten die het Dogma-dictaat hen biedt: er wordt vol overgave gesjanst, gejankt en gestorven, soms tegen het schmieren aan. Scherfig heeft met 'Italian for beginners' haar derde film, iets gedaan wat zo weinig voorkomt dat het onmogelijk leek. Het is een Europese 'feelgoodmovie', een film die er niet voor terugschrikt de wanhopige somberheid van het bestaan te tonen, maar waarin ook gelachen mag worden. Wij van het Filmhuis houden wel van zulk soort films. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
© 1999-2012 Stichting Filmhuis Winterswijk |
|