 | 
 |
|
13-01-2009
El Orfanato
Juan Antonio Bayona
Mexico/Spanje, 2007
Kleur, 110 minuten |
| 
|
|
20-01-2009
Il y a longtemps que je t'aime
Philippe Claudel
Frankrijk, 2008
Kleur, 115 minuten |
| 
|
|
Kinderfilm
24-01-2009
African Bambi
Alan Miller
USA, 2007
Kleur, 77 minuten |
| 
|
|
27-01-2009
Be kind rewind
Michel Gondry
USA, 2008
Kleur, 101 minuten |
| 
|
|
03-02-2009
La graine et le mulet
Abdellatif Kechiche
Frankrijk, 2007
Kleur, 153 minuten |
| 
|
|
10-02-2009
Into the Wild
Sean Penn
USA, 2007
Kleur, 140 minuten |
| 
|
|
25-11-2008
Happy-go-lucky
Mike Leigh
Engeland, 2008
Kleur, 118 minuten |
| 
|
|
02-12-2008
Empties (Vratné Lahve)
Jan Sverák
Tsjechië, 2007
Kleur, 100 minuten |
| 
|
|
09-12-2008
In Bruges
Martin McDonagh
Engeland, 2008
Kleur, 107 minuten |
| 
|
|
16-12-2008
Lars and the Real Girl
Craig Gillespie
USA, 2007
Kleur, 107 minuten |
| 
|
|
06-01-2009
Keane
Lodge Kerrigan
USA, 2004
Kleur, 100 minuten |
|
El Orfanato |
Juan Antonio Bayona |
13-01-2009, 21:00 uur |
Met de vertoning van ‘El orfanato’ stapt het Filmhuis weer eens buiten het al zo brede aanbod van speelfilms. Dit Spaanse product is een horrorthriller, maar dan met de nadruk op thriller. De nadruk ligt op spanning, niet op angst. Het gaat niet om bloed, maar om de emotie. Wie vorig seizoen het sprookje Pan’s labyrinth bij het Filmhuis heeft gezien weet wat daar mee wordt bedoeld. De Mexicaan Benicio del Toro, toen regisseur, is bij deze film de producent.
Het weeshuis uit de titel is een groot landhuis aan de kust van noord-Spanje. Laura is als wees opgegroeid in dat landhuis. Als volwassen vrouw keert ze, met haar echtgenoot en de aangenomen Simon terug. Het tehuis is nu bedoeld voor de opvang van gehandicapte kinderen.
De zevenjarige Simon laat zijn moeder weten dat zij niet alleen zijn. Hij ziet ‘vriendjes’. Laura en haar man denken dat die uitwas van een rijke fantasie wel overgaat als de nieuwe bewoners arriveren. Naarmate één van die imaginaire vriendjes zich steeds meer opdringt, begint Simons moeder er aan te twijfelen of die wel zo denkbeeldig is. Haar man begint daardoor juist aan haar geestelijke gesteldheid te twijfelen. Als de kinderen er zijn, blijkt Simon spoorloos verdwenen.
De nadruk ligt vooral op moeder Laura en haar steeds intensievere speurtocht naar de verdwenen Simon. De kijker voelt met die verschrikking en groeiende wanhoop mee. De verdwijning blijkt te maken te hebben met het lugubere verleden van het weeshuis, en dus ook haar eigen geschiedenis.
Dat levert een film op waarin de subtiel geacteerde emoties zeker zo belangrijk zijn als de schrikeffecten. Laat u niet afschrikken door het horror-etiket en kom gewoon kijken.
Mexico/Spanje, 2007
Kleur, 110 minuten
|
|
|
