Bezoekadres:
Meddosestraat 4-8
Winterswijk
Bezoekadres:
Meddosestraat 4-8
Winterswijk
|
Christine - een sterke rol van de Franse actrice Sylvie Testud - gaat niet naar Lourdes omdat ze een diep geloof koestert in een wonderbaarlijke genezing. Voor Christine, door multiple sclerose gekluisterd aan haar rolstoel, zijn de kerkelijke reisjes niet meer dan ontsnappingen uit de dagelijkse sleur. Hoewel verlamd, is ze zelfverzekerd en pragmatisch. Met haar ironische blik heeft ze iets geestigs. Ondanks haar scepsis gebeurt in Lourdes dan iets dat ze niet kan verklaren. De Oostenrijkse regisseur Jessica Hausner laat zich in haar film niet verleiden tot gemakkelijk sarcasme. Want hoe curieus het hele fenomeen voor buitenstaanders ook mag lijken, toch gebeuren in Lourdes dingen die een mens kunnen raken, die bijzonder zijn. De kracht van Hausners film is dat ze niet veroordeelt of belachelijk maakt. Er is wel steeds een lichte satire merkbaar, maar die ligt dichter bij verwondering dan bij spot.   De film schetst een dubbelzinnig beeld van het fenomeen van wonderen. In de visie van Hausner behoort een wonder allemachtig prachtig te zijn, iets dat al je problemen oplost. Maar blijkbaar heeft het ook donkere kanten. En is een wonder niet per definitie onredelijk en oneerlijk? In de film wordt met bewondering op het mirakel gereageerd, maar ook met afgunst (waarom hij/zij wel en ik niet?) en met twijfel (het zal wel tijdelijk zijn). Wij van het filmhuis zagen ‘Lourdes’ in Nijmegen. We zagen een boeiende en humoristische film. De goedkope kant van Lourdes - de toeristische en commerciële kant - zit niet in de film. Wel de menselijke en kwetsbare kant van het verhaal. Prachtig |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
© 1999-2010 Stichting Filmhuis Winterswijk |
