|
De veelbekroonde commercial- en clipregisseur Erik Poppe volgt met de film een beproefde formule, die van de mozaïekfilm. Hij liet zich daarbij inspireren door Grote Voorbeelden als 'Short Cuts' van Robert Altman en 'Magnolia' van Paul Thomas Anderson, titels waar ook de meeste filmhuisbezoekers nog met enige weemoed aan terug denken. In een zeer vernuftig geconstrueerd plot kruisen verschillende levens en verhaallijnen elkaar. Aan het eind komt alles en iedereen weer samen op de heetste dag van het jaar in de straten van Oslo. In de subplots hangt de dreigende schaduw van de dood, van zoeken en vluchten. Mensen in diverse stadia van vertwijfeling jagen hun eigen stukje geluk na en zijn bereid hiervoor veel op het spel te zetten. Het slotbeeld suggereert dat geluk een vluchtige zaak is, een veertje in de wind. Een treurige conclusie, maar ondanks dit schijnbaar zware gegeven overtuigt 'Hawaii, Oslo' door onverwachte tragikomische scènes, zoals een meervoudige bankoverval. Verder is de rolbezetting voortreffelijk. Ervaren Noorse (theater-)acteurs geven hun personages een levensechte diepgang en bezieling mee. En net als Anderson (de paddenplaag!) maakt Poppe op cruciale momenten gebruik van een vleugje magisch-realisme. Geen van de bestuursleden van het Filmhuis heeft de film vooraf kunnen bekijken, maar gezien de enthousiaste reacties van de 'Rotterdam' bezoekers, van talloze recensenten én van het nichtje van de voorzitter kunnen we 'Hawaii, Oslo' van harte bij u aanbevelen.
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
© 1999-2012 Stichting Filmhuis Winterswijk |
|