Naissance des Pieuvres |
Céline Sciamma |
21-10-2008, 21:00 uur |
De voorsteden van Parijs kennen we vooral in negatieve zin van de televisiebeelden over het oproer van Franse (allochtone) jongeren. In ‘Naissance des pieuvres’ is zo’n Parijse voorstad het decor. Maar wel de rustige variant, waar de middenklasse woont. En waar meisjes van vijftien in relatieve welstand opgroeien. De drie meisjes in deze debuutfilm van de jonge regisseur Céline Sciamma (1980) doen aan synchroonzwemmen – een groot deel van de film speelt zich in en rond het plaatselijke zwembad af. Omdat het vooral om de ontwikkeling van deze meisjes gaat zien we ook voornamelijk hen – volwassenen en jongens worden op de achtergrond gehouden. Anne, Floriane en Marie zijn vriendinnen. Met de zomervakantie is voor hen ook de tijd van grote veranderingen aangebroken. Van hun vriendschap, maar ook van de bijbehorende erotische gevoelens, de naijver, de strijd tussen twee ‘lelijke eendjes’ en een bijna-zwaan. Herkenbare vijftienjarige meisjes. Jongens zijn in hun ogen vooral een raadsel (maar andersom geldt dat natuurlijk ook).
Ondertussen trappelen en spartelen ze met hun groeiende armen en benen in het water om het hoofd ook letterlijk boven water te houden. Het synchroonzwemmen zorgt voor een extra dimensie: onder en boven water, de natte badpakken, maar dan allemaal wel zonder enige sensatie geregistreerd. Het water geeft de meisjes kracht: het zwembad is een besloten wereld met eigen, vaste regels, die een tegenwicht vormen tegenover de emotionele onzekerheden van de vijftienjarigen. Met haar eerste film is Céline Sciamma volgens veel recensenten in het diepe gesprongen en heeft ze bewezen dat ze kan zwemmen. Spectaculair is het niet, maar ze maakt het gewone bijzonder.
Frankrijk, 2007
Kleur, 85 minuten
|
