|
Het blijkt een onderwerp met onvermoede diepgang. Varda laat zien dat elk gegeven, hoe simpel ook, kan uitgroeien tot een rijk en relevant verhaal. Ze ontmoet een leraar biologie die leeft van weggegooide marktgroenten en ook immigranten leert lezen en schrijven. Ze wandelt mee met chefkok Loubet, de jongste chef met twee Michelinsterren, die elke ochtend de heuvels ingaat op zoek naar kruiden en fruit. En ze gaat op bezoek bij een rijke wijnboer die in zijn vrije tijd een vage anti-egofilosofie heeft ontwikkeld. Tijdens haar tochten door Frankrijk laat zij zich leiden door haar neus voor toeval. Op luchtige wijze laat ze zien dat sprokkelen een wezenlijke mentale activiteit is: ze verzamelt beelden om de vergeetachtigheid (Varda is 74 jaar) de baas te zijn. Zij is de 'glaneuse' uit de titel. En zoals het een echte beeldenjutter betaamt laat ze zien dat ook het kleine en het onaanzienlijke betekenisvol zijn. Haar vrolijk stemmende film bewijst dat. 'Les glaneurs et la glaneuse' trok in Frankrijk volle zalen - voor een documentaire hoogst opmerkelijk. Er is dan ook echter sprake van sprokkelkunst op hoog niveau.
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
© 1999-2012 Stichting Filmhuis Winterswijk |
|